در حال بارگذاری ...
  •  از تاریخ
     تا تاریخ
     
    نقدی بر «نمایش روبان های مشکی را از گوشه ی قاب ها بردار»

روبان های مشکی را از گوشه ی صحنه برداریم
    نقدی بر «نمایش روبان های مشکی را از گوشه ی قاب ها بردار»

    روبان های مشکی را از گوشه ی صحنه برداریم

    روبان های مشکی را از گوشه ی قاب ها بردارد نوعی خود تنها انگاری (Solipsism) نویسنده است که عینیت منحصربه‌ فرد را در وجود شخصیت تداعی می کند٬ .خود تنها انگاری فلسفه ایست مبنی بر این که «ذهن من تنها چیزی است که هر کسی کاملاً به وجود آن اعتقاد دارد» و نویسنده سعی در پذیرش آن از سوی شخصیت ...

    نقد |

    اندیشیدن به انسان در یک قاب بدون روبان مشکی

    اندیشیدن به انسان در یک قاب بدون روبان مشکی

    «روبان های مشکی را از گوشه ی قاب عکس ها بردار» نه به دست ِ یک نمایشنامه نویس ِ کارآزموده که به رمز و رموز کشش ِ تماشاچی آشناست ، بلکه به دست ِ شاعری نگاشته شده که بیش از " نمایش " به " انسان " می اندیشد. انسانی که پیش تر در کتاب شعر خود به تصویرکشیده و دوراز تصورنیست اگر برخی ...

    نقد |

    نقدی بر «عاشقانه ای برای سایه دختر سالهای ابری»

مظلومیت عشق در فضای تیره‌ی جنگ
    نقدی بر «عاشقانه ای برای سایه دختر سالهای ابری»

    مظلومیت عشق در فضای تیره‌ی جنگ

    تئاتر علیرغم همه ی کم وکاستی ها ، کارشکنی های دست اندرکاران، و بی مهری های مردم ، به همت عاشقان این هنر گرانسنگ برپا ایستاده و برعهد خود که همانا طرح حقایقی ست که تنها به زبان هنر و بویژه به زبان تئاتر می توان گفت استوار مانده است.

    نقد |